Esperantopedia

Vortaro · substantivo

Konstanteno

konstanteno/kons.tanˈte.no/

Konstanteno estas esperanta vorto (substantivo): Vira antaŭnomo latindevena.

Signifo

  1. Vira antaŭnomo latindevena
    • Ivaĉjo direktis la okulojn al la malhela fenestro, sur kiu trembrilis respeguliĝo de lia kandelo, kaj vive imagis sian avon Konstantenon, servantan kiel nokta gardisto .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kons.tanˈte.no/
Silaboj
kons·tan·TE·no

Vortfarado

  1. konstantenradikokonstanteno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoKonstantenoKonstantenoj
akuzativo (-n)KonstantenonKonstantenojn

Ekzemplaj frazoj

  • Konstanteno estas studento en la instituto, kie mi iam laboris. #11144108
  • La romia imperiestro Konstanteno ekde tricent dek tri apogis la kristanismon. #1418120
  • Pri Konstanteno la Granda oni en la moderna historia esplorado kontraŭece diskutas. #1418106

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

EnglishConstantin, Constantine
EspañolConstantino
PortuguêsConstantino
FrançaisConstantin
ItalianoCostantino
PolskiKonstantyn
РусскийКонстантин
RomânăConstantin
CatalàConstantí
БеларускаяКанстаньцін, Канстантын

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.