Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

senvoĉa

senvoĉa/senˈvo.tʃa/

Oficiala radiko voĉ- (Fundamento, 1905)

senvoĉa estas esperanta vorto (adjektivo): Ne havanta voĉon.

Signifo

  1. Ne havanta voĉon
    • Mi aŭdis la harmonikon — stridis Petters kun sia senvoĉa parolo
    • senvoĉa kato, birdo
  2. (Pri parolsono) Rilata al konsonantoj, kies prononcon ne akompanas vibrado de la voĉkordoj (en Esperanto: p k t f s ŝ ĉ c ĥ h), kontraste al la voĉaj
    • la klasika [t] estas senvoĉa, alveola, eksploda sono .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/senˈvo.tʃa/
Silaboj
sen·VO·ĉa
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. senradikosena
  2. voĉradikovoĉo
  3. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativosenvoĉasenvoĉaj
akuzativo (-n)senvoĉansenvoĉajn

Ekzemplaj frazoj

  • Dum tiu disputo li restis senvoĉa. #519746
  • Je liaj diroj mi restis senvoĉa. #5244169
  • Mi restis senvoĉa, tiom mi estis mirigita. #2950552
  • Kiam mi aŭdis tion, mi restis senvoĉa. #3044684

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishunspoken, voiceless, unvoiced
Françaissourd, invoisé
Deutschstimmloser, stimmlos
Polskibezgłośny, bezdźwięczny
Русскийбезголосый, безгласный, глухой (фон., о звуке)
Українськабезголосий, німий, онімілий, глухий (про приголосний)
日本語声のでない
Беларускаябезгалосы, глухі (гук)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.