Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

sonora

sonora/soˈno.ra/

Oficiala radiko sonor- (Fundamento, 1905)

sonora estas esperanta vorto (adjektivo): Klare kaj daŭre sonanta, facile aŭdebla.

Signifo

  1. Klare kaj daŭre sonanta, facile aŭdebla
    • malnobla vipero! respondis la Greko per sonora voĉo
    • super la harpo de la Islanda kantisto glitadis la ruĝa sonora beko de la birdo

    vidu ankaŭ: laŭta

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/soˈno.ra/
Silaboj
so·NO·ra
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. sonorradikosonoro
  2. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativosonorasonoraj
akuzativo (-n)sonoransonorajn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu vi ŝatas sonoran muzikon? #1676181
  • Mi ŝatas la sonoran voĉon de tiu anoncisto. #5623648
  • Ĉu vi povus indiki al mi, kiel ĝustigi la sonoran laŭtecon? #2418395
  • La portugala lingvo estas parolata en Brazilo kun pli malfermitaj kaj sonoraj vokaloj. #10722656

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sonor-

En aliaj lingvoj

Englishsonorous, ringing, clanging, pealing
Françaissonore
Deutschsonor, voll (Stimme), volltönend, wohlklingend
Polskidźwięczny, donośny
Русскийзвонкий, звучный
Українськадзвінкий, сонорний
Češtinazvonivý
Slovenčinazvonivý, zvučný
中文好听
日本語響きのある
Bahasa Indonesianyaring, lantang
Беларускаязвонкі, гучны, санорны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.