Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sonorilego

sonorilego/so.no.riˈle.ɡo/

Oficiala radiko sonor- (Fundamento, 1905)

sonorilego estas esperanta vorto (substantivo): Tre granda sonorilo.

Signifo

  1. Tre granda sonorilo
    • la sonorilegoj komencis brue soni kaj ekestis moviĝado en la vilaĝo
    • de la preĝejturoj estas formetitaj la sonorilegoj kaj de l’ kupoloj la orumitaj krucoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/so.no.riˈle.ɡo/
Silaboj
so·no·ri·LE·go

Vortfarado

  1. sonorradikosonoro
  2. ilsufiksoilo
  3. egsufiksopligrandigo
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosonorilegosonorilegoj
akuzativo (-n)sonorilegonsonorilegojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kiam oni fandis la unuan sonorilegon? #686306
  • Sonoras la sonorilego. #4801586

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sonor-

En aliaj lingvoj

Englishbig bell
Françaistocsin
DeutschGlocke, Kirchenglocke
Polskidzwon wielki
中文钟
Bahasa Indonesiabel besar, bel raksasa, lonceng besar, lonceng raksasa
Беларускаявялікі звон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.