Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sonoro

sonoro/soˈno.ro/

Oficiala radiko sonor- (Fundamento, 1905)

sonoro estas esperanta vorto (substantivo): Sono daŭre sonanta post ĉeso de ĝia kaŭzo.

Signifo

  1. Sono daŭre sonanta post ĉeso de ĝia kaŭzo
    • kun furioza sonoro trakuris la ponton tramvagono
    • la vitro dispeciĝis kun sonoro

    vidu ankaŭ: tinto, vibro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/soˈno.ro/
Silaboj
so·NO·ro

Vortfarado

  1. sonorradikosonoro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosonorosonoroj
akuzativo (-n)sonoronsonorojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝia voĉo nun alprenis reveman sonoron. #1220676
  • Mi ŝatas la sonoron de piano. #1467737
  • Pardonu, mi ne aŭdis la sonoron. #7587267
  • Mi ŝatas la sonoron de tiu sonorilo. #2794872

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sonor-

En aliaj lingvoj

Englishclang, ring, peal
Françaiséclat sonore, sonorité
DeutschKlang, Schall, Hall
Polskidźwięk
Русскийзвон
Češtinazvonění
Slovenčinazvonenie
Magyarzengés, csengés, zúgás, búgás
中文声响
日本語音響
Bahasa Indonesiadentang, dentangan, dering, deringan
Беларускаязвон (гук), санорны гук

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.