Esperantopedia

Vortaro · substantivo

timego

timego/tiˈme.ɡo/

Oficiala radiko tim- (Fundamento, 1905)

timego estas esperanta vorto (substantivo): Forta timo.

Signifo

  1. Forta timo
    • Nepriskribebla timego atakis min, sed ĝi ankaŭ enverŝis en min novan vivon, kiun mi jam delonge ne sentis en mi
    • Ŝin portis efektive kaj preskaŭ levis super la teron doloro kaj timego .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/tiˈme.ɡo/
Silaboj
ti·ME·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. timradikotimo
  2. egsufiksopligrandigo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotimegotimegoj
akuzativo (-n)timegontimegojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li atendis kun timego sian filon. #2384254
  • La hundo kun timego rigardis sian mastron. #766923
  • Ĉiam estas rimorso kaj timego en pasio. #2464379
  • Li suferas timegon pri malfermiteco. #9638046

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

tim-

En aliaj lingvoj

Englishdread
Portuguêspavor
Françaiseffroi
Polskigroza, przestrach
Русскийжуть, сильный страх
日本語恐怖
Беларускаямоцны страх, жах, жудасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.