Esperantopedia

Vortaro · substantivo

timo

timo/ˈti.mo/

Oficiala radiko tim- (Fundamento, 1905)

timo estas esperanta vorto (substantivo): Sento de tiu, kiu timas.

Signifo

  1. Sento de tiu, kiu timas
    • li paliĝis de timo kaj poste li ruĝiĝis de honto
    • maltrankviliĝi de timo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈti.mo/
Silaboj
TI·mo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. timradikotimo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotimotimoj
akuzativo (-n)timontimojn

Ekzemplaj frazoj

  • Timu nenion, ĉar nenio valoras timon. #552581
  • Ŝi provis kaŝi sian timon vane. #585024
  • Ŝia timo iom post iom malaperis. #594224
  • La timida viro tremis pro timo. #677829

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

tim-

En aliaj lingvoj

Englishfear, fright
Españolmiedo, temor
Portuguêsmedo
Françaiscrainte, peur
DeutschFurcht, Angst
Polskistrach, bojaźń, obawa, lęk
Русскийстрах, боязнь
Українськастрах
Nederlandsvrees, angst
Češtinabázeň, leknutí, strach, tíseň
Slovenčinabázeň, obava, strach
Magyarfélelem, aggodalom
中文恐惧
日本語恐怖
Românăfrică, teamă
Българскистрах
Hrvatskistrah
Slovenščinastrah
Lietuviųbaimė
Latviešubailes
Eestihirm
Danskfrygt
Íslenskaótti
Galegomedo
Euskarabeldurra
العربيةخوف
हिन्दीडर
বাংলাভয়

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.