Vortaro · substantivo
timulo
timulo/tiˈmu.lo/
Oficiala radiko tim- (Fundamento, 1905)
timulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu facile timas.
Signifo
- Tiu, kiu facile timas; poltrono
- timulo timas eĉ sian propran ombron
- kontraŭ muŝoj bravulo, kontraŭ homoj timulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /tiˈmu.lo/
- Silaboj
- ti·MU·lo
Vortfarado
- timradikotimo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | timulo | timuloj |
| akuzativo (-n) | timulon | timulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mia amiko diris al mi: timulo. #550206
- Kontraŭ muŝoj bravulo, kontraŭ homoj timulo. #648775
- Timulo timas eĉ sian propran ombron. #736924
- Mi kredas, ke Tomo estas timulo. #8260062
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | scaredy-cat, coward |
|---|---|
| Português | covarde, medroso |
| Français | peureux (subst.) |
| Polski | tchórz (bez odwagi) |
| Русский | трус, бояка |
| Українська | боягуз |
| 中文 | 懦夫 |
| 日本語 | 臆病者 |
| Bahasa Indonesia | penakut |
| Беларуская | баязьлівец, палахлівец |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.