Vortaro · substantivo
trovaĵo
trovaĵo/troˈva.ʒo/
Oficiala radiko trov- (Fundamento, 1905)
trovaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Io, kion oni trovas.
Signifo
- Io, kion oni trovas
- ŝi vidis ian libron, forgesitan kredeble de elirinta veturanto, […] ŝi estis tre ĝoja je tiu ĉi neatendita trovaĵo
- la plej impona trovaĵo en unu naĝbaseno estis vivantaj karasoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /troˈva.ʒo/
- Silaboj
- tro·VA·ĵo
Vortfarado
- trovradikotrovo
- aĵsufiksokonkreta afero
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | trovaĵo | trovaĵoj |
| akuzativo (-n) | trovaĵon | trovaĵojn |
Ekzemplaj frazoj
- Tiu malnova libro estas reala trovaĵo. #5908844
- Morgaŭ Maria enkatalogigos la trovaĵojn. #2804222
- Tomo ĵus publikigis siajn trovaĵojn. #12037292
- Kie estas la plej proksima oficejo por trovaĵoj? #1300438
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | découverte (objet), trouvaille (objet) |
|---|---|
| Deutsch | Fund |
| Polski | koncept, znalezisko |
| Русский | находка |
| Українська | знахідка |
| Nederlands | vondst |
| Magyar | lelet, talált tárgy |
| 中文 | 出土物 |
| 日本語 | 発見物 |
| Català | troballa |
| Bahasa Indonesia | temuan |
| Беларуская | знаходка |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.