Esperantopedia

Vortaro · substantivo

unuanimeco

unuanimeco/u.nu.a.niˈme.tso/

Oficiala radiko anim- (Fundamento, 1905)

unuanimeco estas esperanta vorto (substantivo): Interakordo, konkordo.

Signifo

  1. Interakordo, konkordo
    • super Judujo estis la mano de Dio, por doni al ili unuanimecon .
  2. (pri elekto, decido) Ricevanta ĉies voĉon
    • necesis unuanimeco por oficialigi decidon
    • tian kunvenon mi sukcesos kolekti kaj instigi ĝin al unuanimeco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/u.nu.a.niˈme.tso/
Silaboj
u·nu·a·ni·ME·co

Vortfarado

  1. unuradikounuo
  2. animradikoanimo
  3. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativounuanimecounuanimecoj
akuzativo (-n)unuanimeconunuanimecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tiu decido ne akiras unuanimecon. #1283865
  • Unuanimeco kutime ekzistas, kie ĉiu tenas sian opinion por si mem. #3361756

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

anim-

En aliaj lingvoj

Englishunanimity
Españolunanimidad
Françaisunanimité
DeutschEinstimmigkeit
Catalàunanimitat

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.