Esperantopedia

Vortaro · substantivo

unueco

unueco/u.nuˈe.tso/

Oficiala radiko unu- (Fundamento, 1905)

unueco estas esperanta vorto (substantivo): Eco de tio, kio estas nur unu.

Signifo

  1. Eco de tio, kio estas nur unu
    • la dogmo pri la unueco de Dio.
  2. Karaktero de tio, kies ĉiuj partoj kunligiĝas por konsistigi nur unu tuton
    • la unueco estas la plej grava principo de internacia lingvo
    • unueco donas fortecon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/u.nuˈe.tso/
Silaboj
u·nu·E·co

Vortfarado

  1. unuradikounuo
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativounuecounuecoj
akuzativo (-n)unueconunuecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Al ĉi tiu organizaĵo mankas unueco. #1448424
  • Bonan tagon de la germana unueco! #7768401
  • La maldekstra persono fuŝas la pentraĵan unuecon. #1002407
  • Oni ne kreis unuecon, sed separigajn fortojn. #2278949

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

unu-

En aliaj lingvoj

Englishunity
Españolunidad (unión), unicidad, unidad
Françaisunité
DeutschEinheit, Einheitlichkeit
Italianounità (unione), unicità
Polskijedność
Русскийединственность, единство
Українськаєдність
Nederlandseenheid
Češtinajednota, jednotnost, jednoznačnost
Slovenčinajednota, jednotnosť
Magyaregyedüliség, egyedülvalóság, egység, egységesség
中文统一性
日本語統一性
Suomiykseys, yhtenäisyys
Svenskaenhetlighet
Norskenighet
Catalàunió, unicitat
עבריתאחידות, אחדות
Bahasa Indonesiakesatuan, persatuan
Беларускаяадзінасьць, адзінства

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.