Vortaro · substantivo
unuiĝo
unuiĝo/u.nuˈi.dʒo/
Oficiala radiko unu- (Fundamento, 1905)
unuiĝo estas esperanta vorto (substantivo): Kuniĝo al unu tuto.
Signifo
- Kuniĝo al unu tuto
- ni disiĝis en paco kaj amo, same ni renkontos unu la alian antaŭ Dio... […] ‐ ekzistas do sur la tero tiaj poemoj ‐ tiaj unuiĝoj kaj rememoraĵoj...
- inter la esperantistoj troviĝas personoj, kiuj […] revas, ke [Esperanto] alkondukos eble al unuiĝo de la homaro
- Kuniĝo pro komuna politika celo
- armita unuiĝo de nobelaro
- Unuiĝo de Instruistoj organizis la unuajn oficialajn kursojn de Esperanto
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /u.nuˈi.dʒo/
- Silaboj
- u·nu·I·ĝo
Vortfarado
- unuradikounuo
- iĝsufiksofariĝi
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | unuiĝo | unuiĝoj |
| akuzativo (-n) | unuiĝon | unuiĝojn |
Ekzemplaj frazoj
- Unuiĝo estas la rimedo por fari ĉion. #8662245
- Unuiĝo malaperas, kiam grandeco disfalas. #13488768
- Geedziĝo estas la unuiĝo de viro kaj virino. #1358390
- Tiu movado celas la unuiĝon de la popoloj. #1374575
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | unification, union |
|---|---|
| Deutsch | Vereinigung |
| Polski | blok (zjednoczenie) |
| 日本語 | 統一 |
| Беларуская | аб’яднаньне, задзіночаньне, зьвяз |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.