Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

virta

virta/ˈvir.ta/

Oficiala radiko virt- (Fundamento, 1905)

virta estas esperanta vorto (adjektivo): Posedanta virton, virtojn.

Signifo

  1. Posedanta virton, virtojn
    • Noa estis homo virta kaj senmakula
    • ili ame vartis la infanon, kiu kreskis sana kaj virta
  2. Konforma al virto
    • virta ekzemplo
    • rilate afliktiton kaj senhavulon estu virtaj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈvir.ta/
Silaboj
VIR·ta
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. virtradikovirto
  2. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativovirtavirtaj
akuzativo (-n)virtanvirtajn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi transformis knabon en virtan homon. #1319665
  • Por virta orelo ne danĝeras vorto malbela. #649517
  • Por orelo virta ĉiu vorto estas vera. #1213325
  • Li koniĝis kun virino juna kaj virta. #4211917

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

virt-

En aliaj lingvoj

Englishvirtuous
Españolvirtuoso
Portuguêsvirtuoso
Françaisvertueux
Deutschtugendhaft
Polskicnotliwy, zacny
Русскийдобродетельный
Українськадоброчесний
Nederlandsdeugdzaam
Češtinactnostný
Slovenčinacnostný, čnostný
Magyarerényes
中文贤
日本語徳の高い
Българскидобродетелен
Catalàvirtuós
Bahasa Indonesiaberbudi luhur, bajik, baik, saleh
Беларускаяцнатлівы, дабрадзейны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.