Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ŝlemilo

ŝlemilo/ʃleˈmi.lo/

ŝlemilo estas esperanta vorto (substantivo): Malbonsortulo, malprosperulo.

Signifo

  1. Malbonsortulo, malprosperulo
    • li nur tenis sin ŝlemilo, havanta nenian pretendon pri riĉaĵo
    • Tim Burton […] helpis lin disvolviĝi kiel respektata aktoro [anstataŭ] pario, ŝlemilo, alia peco de holivuda interŝanĝebla viando .

    vidu ankaŭ: propeka kapro, pario

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ʃleˈmi.lo/
Silaboj
ŝle·MI·lo

Vortfarado

  1. ŝlemilradikoŝlemilo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoŝlemiloŝlemiloj
akuzativo (-n)ŝlemilonŝlemilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tamen ĉiam malpliiĝas la kvanto de ŝlemiloj, pretaj kredi al tiaspecaj mezepokaj skolastikaj sensencaĵoj. #1874892

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Françaisdéveinard, raté (subst.)
DeutschSchlemihl, Unglücksrabe, Pechvogel
Polskiprzeciętniak
Українськабезвольна, безпорадна людина, йолоп, бевзень
中文不幸的象征
Беларускаянікчэмнік, няўдаха

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.