Esperantopedia

Vortaro · substantivo

arestiĝo

arestiĝo/a.resˈti.dʒo/

Oficiala radiko arest- (Fundamento, 1905)

arestiĝo estas esperanta vorto (substantivo): La okazo, ke oni estas arestata.

Signifo

  1. La okazo, ke oni estas arestata
    • Robinson penis klarigi […] la detalojn pri sia arestiĝo
    • ni kuntreniĝas […] ekde la konsterniĝo ĉirkaŭ la jesua vipado de komercistoj en la templo, lia arestiĝo, pridemandadoj jen de la Sinedrio, jen de Pilato, jen de Herodo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/a.resˈti.dʒo/
Silaboj
a·res·TI·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. arestradikoaresto
  2. iĝsufiksofariĝi
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoarestiĝoarestiĝoj
akuzativo (-n)arestiĝonarestiĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • La suspekto volis eviti arestiĝon. #2393093
  • La arestiĝo de Samio finis lian terurregadon. #11978965

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

arest-

En aliaj lingvoj

Englisharrest
Françaisarrestation
DeutschVerhaftung, Gefangennahme
Polskizatrzymanie się
Русскийарест (состояние арестованного)
日本語逮捕されること
Беларускаяарышт (стан арыштаванага)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.