Vortaro · substantivo
avarulo
avarulo/a.vaˈru.lo/
avarulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu avaras.
Signifo
- Homo, kiu avaras
- pri avarulo oni ne plu diros, ke li estas bonfaranto
- ili flugis internen de la kvar nudaj muroj de avarulo, kie, tute malgrasa, tremanta de malvarmo, malsata kaj soifa, la maljunulo per ĉiuj siaj pensoj kaj meditoj alkroĉiĝis al sia mono
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /a.vaˈru.lo/
- Silaboj
- a·va·RU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- avarradikoavari
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | avarulo | avaruloj |
| akuzativo (-n) | avarulon | avarulojn |
Ekzemplaj frazoj
- La avaruloj akaparas al si monon. #1079893
- La avarulo kolektas, la heredantoj elspezas. #1731022
- Nur mortante avarulo faras ion bonan. #1738462
- Mia najbara avarulo neniam kunportas ion. #3160710
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | miser, covetous person |
|---|---|
| Français | avare (subst.) |
| Deutsch | Geizhals, Knauser |
| Polski | sknera |
| Українська | скупар, скупердяга, скнара |
| 日本語 | けちん坊 |
| Română | avar, zgârcit |
| עברית | קַמצָן |
| Bahasa Indonesia | orang kedekut, orang kikir, orang koret, orang lokek |
| Беларуская | скнара, скупянда, жмінда, хцівец |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.