Vortaro · substantivo
balaileto
balaileto/ba.la.iˈle.to/
Oficiala radiko bala- (Fundamento, 1905)
balaileto estas esperanta vorto (substantivo): Balailo kun mallonga tenilo por unumana….
Signifo
- Balailo kun mallonga tenilo por unumana uzo
- unu el la atributoj de ĵiloj estas simpla balaileto el salikaĵoj, kunligitaj per rotangaĵoj
- se la virino menciis hundorimenon, Betsy poste venis kun ĝi – sammaniere okazis je la balailo, kiun la hundino klare distingas de balaileto .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ba.la.iˈle.to/
- Silaboj
- ba·la·i·LE·to
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- balaradikobalai
- ilsufiksoilo
- etsufiksomalpligrandigo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | balaileto | balailetoj |
| akuzativo (-n) | balaileton | balailetojn |
Ekzemplaj frazoj
- Tomo prenis polvoŝovelilon kaj balaileton kaj zorge forigis la vitropecetojn kuŝantajn sur la planko. #6831854
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.