Vortaro · substantivo
Bonifaco
bonifaco/bo.niˈfa.tso/
Bonifaco estas esperanta vorto (substantivo): Vira antaŭnomo latindevena.
Signifo
- Vira antaŭnomo latindevena
- Panjo kuris al la puto kaj provis eltiri Bonifacon .
- la nova Papo Bonifaco la 9a malfermis la Sanktan Pordon .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /bo.niˈfa.tso/
- Silaboj
- bo·ni·FA·co
Vortfarado
- bonifacradikobonifaco
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | Bonifaco | Bonifacoj |
| akuzativo (-n) | Bonifacon | Bonifacojn |
Ekzemplaj frazoj
- La "Apostolo de la germanoj" nomas Bonifaco. #4167012
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Português | Bonifácio |
|---|---|
| Français | Boniface |
| Deutsch | Bonifatius |
| Italiano | Bonifacio |
| Polski | Bonifacy |
| Русский | Бонифаций |
| Українська | Боніфатій, Боніфацій (ім’я) |
| Nederlands | Bonifatius |
| Magyar | Bonifác |
| Català | Bonifaci |
| Беларуская | Баніфацый |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.