Vortaro · substantivo
brioĉo
brioĉo/briˈo.tʃo/
brioĉo estas esperanta vorto (substantivo): Manĝaĵo kiu situas inter pano kaj kuko.
Signifo
- Manĝaĵo kiu situas inter pano kaj kuko. La pasto, el tritika blanka faruno kun gisto, similas al tiu de pano sed estas pli nutra kaj dolĉa pro aldono de ovoj, butero, sukero kaj iom da lakto. Oni bakas ĝin post ŝveliĝoj kaj ofte brioĉo estas manĝata kun kafo aŭ kun teo
- jen la rezulto, mi faris belan francan brioĉon kiu ne restos longe en la kuirejo... .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /briˈo.tʃo/
- Silaboj
- bri·O·ĉo
Vortfarado
- brioĉradikobrioĉo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | brioĉo | brioĉoj |
| akuzativo (-n) | brioĉon | brioĉojn |
Ekzemplaj frazoj
- Bedaŭrinde, ni ne plu havas ĉinajn brioĉojn. #1050321
- Ili manĝu brioĉon. #2362755
- Ili manĝu brioĉon! #13704406
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.