Esperantopedia

Vortaro · substantivo

cinikulo

cinikulo/tsi.niˈku.lo/

Oficiala radiko cinik- (2. Oficiala Aldono, 1919)

cinikulo estas esperanta vorto (substantivo): Cinika homo.

Signifo

  1. Cinika homo
    • li aŭdis la cinikulon nomi lin la plej senespera idioto, la plej molkapa kredemulo
    • li opiniis lin fierulo, bravaĉulo, cinikulo, plebano .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/tsi.niˈku.lo/
Silaboj
ci·ni·KU·lo

Vortfarado

  1. cinikradikocinika
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativocinikulocinikuloj
akuzativo (-n)cinikuloncinikulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Estas nekredeble, kia cinikulo estas Tomo. #13160019
  • Cinikulo estas homo, kiu, vidante florojn, atendas la ĉerkon. #2784400
  • Mi estas cinikulo. #9838815
  • Mi estis cinikulo. #9838816

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

cinik-

En aliaj lingvoj

Englishcynic
Portuguêscínico
Françaiscynique
DeutschKyniker, Zyniker
Italianocinico (sost.- comun.)
Polskicynik
Русскийциник
Українськацинік
Nederlandscynicus
Češtinacynik
Slovenčinabezcitník, cynik
Magyarcinikus ember
日本語皮肉屋
Българскициник
Catalàcínic (subst. gen.)
עבריתצִינִיקָן
Беларускаяцынік, цынічная асоба

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.