Vortaro · substantivo
diboĉulo
diboĉulo/di.boˈtʃu.lo/
Oficiala radiko diboĉ- (Fundamento, 1905)
diboĉulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu ordinare diboĉas.
Signifo
- Tiu, kiu ordinare diboĉas
- li estas senkonsidera […] diboĉulo
- eviti la sorton fariĝi edzino de malamata diboĉulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /di.boˈtʃu.lo/
- Silaboj
- di·bo·ĈU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- diboĉradikodiboĉo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | diboĉulo | diboĉuloj |
| akuzativo (-n) | diboĉulon | diboĉulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Poste la tri diboĉuloj larĝe zigzagis. #3023123
- La plejparto el la diboĉuloj estas turistoj. #1878348
- Tiu estas diboĉulo. #2448618
- Mi volas nenion de frenezaj junuloj, de turbulentaj diboĉuloj! #3611435
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | debauchee, libertine, licentious person, glutton |
|---|---|
| Français | débauché, noceur, viveur |
| Deutsch | Wüstling, Prasser, ausschweifender Mensch, liederlicher Mensch |
| Polski | rozpustnik, hulaka, lowelas, nierządnica |
| Русский | развратник, распутник, гуляка |
| Українська | гультяй, гульвіса, розпусник |
| 中文 | 放荡者 |
| 日本語 | 放蕩者 |
| עברית | שׁוֹבָב |
| Беларуская | распусьнік, дэбашыр, буян |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.