Esperantopedia

Vortaro · substantivo

diboĉado

diboĉado/di.boˈtʃa.do/

Oficiala radiko diboĉ- (Fundamento, 1905)

diboĉado estas esperanta vorto (substantivo): Konduto de diboĉanto.

Signifo

  1. Konduto de diboĉanto
    • la tagoj pasadis por ili en senhontaj diboĉoj por la honoro de la diino Astarte
    • [en la festenejo] bruis ridado kaj […] tie regis diboĉado kaj drinkado

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/di.boˈtʃa.do/
Silaboj
di·bo·ĈA·do

Vortfarado

  1. diboĉradikodiboĉo
  2. adsufiksodaŭra ago
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodiboĉadodiboĉadoj
akuzativo (-n)diboĉadondiboĉadojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nun, ek al la diboĉado! #5602281
  • Okazis diboĉado en la domo de Tomo. #6168642
  • Post diboĉado, pentofaro. #2320987
  • Mi neniam vidis tiom da diboĉado en mia tuta vivo. #1691673

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

diboĉ-

En aliaj lingvoj

Englishdebauch, debauchery, orgy
Françaisdébauche
DeutschSchwelgerei, Prasserei, Ausschweifung, Orgie
Polskirozpusta, hulanka, nierząd, rozwiązłość
Русскийдебош, разгул, загул, разврат
Українськагульба, гульня, гулянка, розпуста
中文狂欢
日本語放蕩
Românăanarhie
עבריתהוֹלֵלוּת
Беларускаяраспуста, буянства, дэбашырства

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.