Esperantopedia

Vortaro · verbo

diboĉi

diboĉi/diˈbo.tʃi/

Oficiala vorto (Fundamento)

diboĉi estas esperanta vorto (verbo): Malmodere manĝi, trinki, seksumi.

Signifo

  1. Malmodere manĝi, trinki, seksumi
    • iuj diboĉas, kartludaĉas aŭ preĝas al dio kaj tiel pasigas sian liberan tempon
    • la vic-reĝo […] ludis la rolon de diboĉanta junulo

    vidu ankaŭ: orgio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/diˈbo.tʃi/
Silaboj
di·BO·ĉi
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. diboĉradikodiboĉo
  2. ifinaĵoinfinitivo

Formoj

infinitivodiboĉi
prezencodiboĉas
preteritodiboĉis
futurodiboĉos
kondicionalodiboĉus
volitivodiboĉu
aktiva participo · daŭrantadiboĉanta
aktiva participo · finitadiboĉinta
aktiva participo · estontadiboĉonta

Ekzemplaj frazoj

  • La inoj diboĉis la tutan nokton. #2443745
  • Ni diboĉis ĝis la frua mateno. #5798883
  • Petolu, diboĉu, sed poste sorton ne riproĉu. #649408
  • Hieraŭ mi iel tro diboĉis. #2321120

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

diboĉ-

En aliaj lingvoj

Englishdebauch
Portuguêsdebochar, viver no deboche
Françaisfaire la noce, faire des excès, se dévergonder
Deutschschwelgen, prassen, ausschweifend leben, liederlich leben
Polskibyć rozpustnym, być rozwiązłym, być wyuzdanym, hulać
Русскийкутить, дебоширить, вести распутный образ жизни, развратничать
Українськагуляти, вести розпусний спосіб життя
中文花天酒地
日本語放蕩する
עבריתלהתהולל
Беларускаябусаваць, буяніць, дэбашырыць, распусьнічаць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.