Esperantopedia

Vortaro · substantivo

digno

digno/ˈdiɡ.no/

Oficiala radiko dign- (3. Oficiala Aldono, 1921)

digno estas esperanta vorto (substantivo): Respekto, ŝuldata al io, iu aŭ si mem.

Signifo

  1. Respekto, ŝuldata al io (pro ties valoro), iu (pro ties konduto aŭ pozicio) aŭ si mem
    • estaĵoj posedantaj privilegiojn, dignon kaj feliĉon de duondioj
    • ne estis eĉ unu, kiu ne havus la senton de sia potenco kaj digno
  2. Sindetenema konduto de iu konscia pri la respekto, kiun li meritas
    • ŝi akceptis la gastojn kun digno, kiu igis ŝin ankoraŭ pli respektinda
    • la sinjoroj degnis danci kun la kampulinoj, sed la sinjorinoj gardis sian dignon

    vidu ankaŭ: degno, sindeteno, indigno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈdiɡ.no/
Silaboj
DIG·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. dignradikodigno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodignodignoj
akuzativo (-n)dignondignojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi trairis ĝin kun nedamaĝita digno. #2403774
  • Ŝi kontestis sian kulpecon kun digno. #4996632
  • Ŝi asertis sian senkulpecon kun digno. #4996635
  • La digno de vero estas nekonfuzebla. #6333488

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

dign-

En aliaj lingvoj

Englishdignity, respect, worth, self-respect
Españoldignidad
Portuguêsdignidade, decoro, brio, pundonor
Françaisdignité
Deutschschuldiger Respekt, Würde
Polskigodność, szacunek, dostojność, cześć
Русскийчесть, достоинство
Українськагідність, достойність, честь
Češtinadůstojenství, hodnost
Slovenčinadôstojnosť
中文借方
日本語威厳
Svenskadignitet, värdighet
עבריתכבוד עצמי
Беларускаягоднасьць, гонар

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.