Esperantopedia

Vortaro · substantivo

digneco

digneco/diɡˈne.tso/

Oficiala radiko dign- (3. Oficiala Aldono, 1921)

digneco estas esperanta vorto (substantivo): Eco de io aŭ iu digna.

Signifo

  1. Eco de io aŭ iu digna
    • ĉu ni ne vivas en libera lando, kie, laŭtradicie, la digneco de homa persono estas respektata? .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/diɡˈne.tso/
Silaboj
dig·NE·co

Vortfarado

  1. dignradikodigno
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodignecodignecoj
akuzativo (-n)dignecondignecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Via ago ofendis lian dignecon. #2380765
  • Via ago ofendis ŝian dignecon. #2380766
  • Diri ion tian ne respondas al ŝia digneco. #1236615
  • Vi ne havas la dignecon, kiu taŭgas al sekciestro. #3193110

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

dign-

En aliaj lingvoj

Englishdignity
Españoldignidad
DeutschWürde
Polskigodność, dostojność, dostojeństwo
Русскийдостоинство
Češtinadůstojnost, velebnost, vážnost
Slovenčinadôstojnosť
中文尊严
Svenskadignitet, värdighet
Беларускаягоднасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.