Esperantopedia

Vortaro · substantivo

horizonto

horizonto/ho.riˈzon.to/

Oficiala radiko horizont- (1. Oficiala Aldono, 1909)

horizonto estas esperanta vorto (substantivo): Ĉirkaŭa linio, kie finiĝas nia….

Signifo

  1. Ĉirkaŭa linio, kie finiĝas nia vidkapablo, kaj kie la tero ŝajnas kuniĝi kun la ĉielo
    • antaŭ liaj okuloj etendiĝis vasta horizonto
    • li rigardis la sunon, kiu staris proksime al la horizonto

    vidu ankaŭ: perspektivo, pejzaĝo, fono

  2. La areo limigita de horizonto kaj aparte ties plej fora regiono
    • en la horizonto estis videbla verda lando, akvo, multenombraj palmoj, kaj iom pli alte urbetoj kaj temploj
    • en la horizonto aperas montetoj
  3. Limigita regiono, el kiu ne eliras la spirito; amplekso de la penso
    • la horizonto de scienco estas la donitaĵoj
    • la limoj de lingvoj ne nur limigas aŭ plivastigas nian personan horizonton, sed ankaŭ montras la potencon kaj la vastan influon de imperioj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ho.riˈzon.to/
Silaboj
ho·ri·ZON·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. horizontradikohorizonto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativohorizontohorizontoj
akuzativo (-n)horizontonhorizontojn

Ekzemplaj frazoj

  • Granda ŝipo aperis ĉe la horizonto. #597020
  • La ŝipo malaperis preter la horizonto. #651415
  • Mi sentas, ke mia horizonto larĝiĝas. #1196182
  • Sur la horizonto ekvidiĝis ia fumo. #1380486

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishhorizon
Españolhorizonte
Portuguêshorizonte
Françaishorizon
DeutschHorizont
Italianoorizzonte
Polskihoryzont
Русскийгоризонт
Українськаобрій, видноколо, горизонт
Nederlandshorizon
Češtinahorizont, obzor
Slovenčinahorizont
Magyarláthatár, horizont, látókör
中文天边
日本語地平線
Ελληνικάορίζοντας
Беларускаягарызонт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.