Vortaro · substantivo
Ivano
ivano/iˈva.no/
Ivano estas esperanta vorto (substantivo): Orientslava nomo, variaĵo de Johano.
Signifo
- Orientslava nomo, variaĵo de Johano
- Nikolao, Ivano, Elizabeto, Mario
- la gepatroj forlasis Ivanon kiam li estis bebo kaj ĝis nun neniu deziris adopti lin .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /iˈva.no/
- Silaboj
- i·VA·no
Vortfarado
- ivanradikoivano
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | Ivano | Ivanoj |
| akuzativo (-n) | Ivanon | Ivanojn |
Ekzemplaj frazoj
- Li ne estas Ivano la Terura. #12684891
- Ivano nun laboras en superbazaro. #4429121
- Ivano veturas Moskvon per trajno. #10659798
- Mia nomo estas Ivano. #8331768
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.