Vortaro · substantivo
kalvulo
kalvulo/kalˈvu.lo/
Oficiala radiko kalv- (4. Oficiala Aldono, 1929)
kalvulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu estas kalva, sen kapharoj.
Signifo
- Tiu, kiu estas kalva, sen kapharoj
- lia kapo senhariĝas sur la antaŭa parto, li estas kalvulo
- ĉu kalvulo kaj longharulo havas unusaman naturon aŭ diferencajn naturojn ?
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /kalˈvu.lo/
- Silaboj
- kal·VU·lo
Vortfarado
- kalvradikokalva
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kalvulo | kalvuloj |
| akuzativo (-n) | kalvulon | kalvulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Estus malŝparo de energio rakonti harstarigan rakonton al kalvulo. #1202809
- La du kalvuloj tie antaŭe estas Tom kaj Johano. #10604774
- Kalvulo ne bezonas harŝmiraĵon. Ĉu li pro tio havas bonan guston? #647432
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | chauve (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Kahlkopf, Glatzkopf |
| Українська | лисий (у знач. ім.) |
| 中文 | 光头 |
| 日本語 | 頭のはげた人 |
| Català | calb |
| Беларуская | лысы (наз.), лысун |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.