Vortaro · substantivo
knabego
knabego/knaˈbe.ɡo/
Oficiala radiko knab- (Fundamento, 1905)
knabego estas esperanta vorto (substantivo): Juna, fortika, senmalica viro.
Signifo
- Juna, fortika, senmalica viro
- li kisis sian patrinon tiel skuege, ke ŝi preskaŭ renversiĝis, li efektive estis sovaĝa knabego !
- oni metu min antaŭ anaron da knabegoj kiel mi, tiam Germanujo fariĝos respubliko, kontraŭ kiu Romo kaj Sparto estos monaĥinejoj !
vidu ankaŭ: bravulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /knaˈbe.ɡo/
- Silaboj
- kna·BE·go
Vortfarado
- knabradikoknabo
- egsufiksopligrandigo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | knabego | knabegoj |
| akuzativo (-n) | knabegon | knabegojn |
Ekzemplaj frazoj
- Tiu knabego ĉiam petantas monon de siaj gepatroj. #543767
- Vi estas vera knabego. #3192657
- Tiu knabego ĉagrenas min. #5063733
- Tomo nun estas knabego. #5855828
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | brave gars, gaillard |
|---|---|
| Deutsch | Bursche |
| Українська | хлопцюга, хлоп’яга, паруб’яга, парубчисько |
| 中文 | 男子汉 |
| 日本語 | いたずら好きの男 |
| Беларуская | хлапчына |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.