Vortaro · substantivo
Marinjo
marinjo/maˈrin.jo/
Marinjo estas esperanta vorto (substantivo): Karesformo de la virina antaŭnomo Mario.
Signifo
- Karesformo de la virina antaŭnomo Mario
- Mari' ― Ma'nj'
- Johanon, […] Marion […] iliaj gepatroj nomas Johanĉjo (aŭ Joĉjo), […] Manjo (aŭ Marinjo)
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /maˈrin.jo/
- Silaboj
- ma·RIN·jo
Vortfarado
- mariradikomario
- njsufiksoina karesnomo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | Marinjo | Marinjoj |
| akuzativo (-n) | Marinjon | Marinjojn |
Ekzemplaj frazoj
- Marinjo instruas la hispanan al Manjo. #13034640
- Eta Marinjo ŝatas skizi bildojn per paŝteloj. #3837084
- Ĉu Marinjo parolis svede? #2714292
- Marinjo kultivas maloftajn rozojn. #12200644
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | Molly, Mollie |
|---|---|
| Français | Marinette, Marion, Manon |
| Українська | Маруся, Марійка, Марічка, Маня |
| Nederlands | Marietje, Mieke |
| Беларуская | Марыля, Марыся |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.