Esperantopedia

Vortaro · substantivo

marĉo

marĉo/ˈmar.tʃo/

Oficiala vorto (Fundamento)

marĉo estas esperanta vorto (substantivo): Ŝlima terspaco kovrita de neprofunda….

Signifo

  1. Ŝlima terspaco kovrita de neprofunda senflua akvo; ŝlimejo
    • el la lago fariĝis marĉo
    • la junaj brunharaj trunkoj de la kanoj en la marĉo ondiĝadis tien kaj reen
  2. Malbona situacio, el kiu oni malfacile povas eliri
    • studado de filozofiaj verkoj ankoraŭ pli enprofundigis min en marĉon de duboj kaj malhelpaĵoj
    • ĉi tiuj proksimiĝadis al la komenco de vivo krima […] ― morala marĉo

    vidu ankaŭ: embaraso, senelirejo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈmar.tʃo/
Silaboj
MAR·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. marĉradikomarĉo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomarĉomarĉoj
akuzativo (-n)marĉonmarĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Multaj ardeoj vivas en la marĉo. #532090
  • La marĉo atingas ĝis la genuo. #1346948
  • Aŭskultu la silenton de la marĉo! #2795707
  • Rano eĉ en palaco sopiras pri marĉo. #548533

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

marĉ-

En aliaj lingvoj

Englishmarsh, swamp
Españolpantano
Portuguêspântano, palude, charco
Françaismarais
DeutschSumpf, Moor, Morast
Polskibagno, błoto, mokradło
Русскийболото
Українськаболото
Nederlandsmoeras
Magyarláp, mocsár
中文沼泽
日本語沼
Românămocirlă, mlaștină
Catalàpantà, aiguamoll, maresma
Bahasa Indonesiarawa
ไทยบึง, หนองน้ำ
Беларускаябалота

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.