Esperantopedia

Vortaro · substantivo

orientiĝo

orientiĝo/o.ri.enˈti.dʒo/

Oficiala radiko orient- (Fundamento, 1905)

orientiĝo estas esperanta vorto (substantivo): Ago orientiĝi.

Signifo

  1. Ago orientiĝi; stato de io aŭ iu orientita; de iu, kiu orientiĝas
    • orientiĝo rilate al la ventodirekto
    • ŝi unu tagon tiel perdis la orientiĝon, ke ŝi plu ne pensis pri la doninto
  2. (de bazo `bb B` rilate al bazo `bb B′`) La signo de la determinanto de ĝiaj vektoroj rilate al `bb B′`
    • pozitiva aŭ negativa orientiĝo
    • aksa simetrio en ebeno modifas la orientiĝon (la orientiĝo de bildo de bazo `bb B` rilate al `bb B′` estas negativa).

    vidu ankaŭ: dekstruma, maldekstruma

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/o.ri.enˈti.dʒo/
Silaboj
o·ri·en·TI·ĝo

Vortfarado

  1. orientradikooriento
  2. iĝsufiksofariĝi
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoorientiĝoorientiĝoj
akuzativo (-n)orientiĝonorientiĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo scivolas pri sia seksa orientiĝo. #4436677
  • Al mi plu mankas la orientiĝo. #5179614
  • Onia seksa orientiĝo ne estas ŝanĝebla. #6092885
  • Ni ne volas perdi la orientiĝon. #7680132

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

orient-

En aliaj lingvoj

Englishorientation, orientation (mathematics)
Españolorientación
Portuguêsorientação
Françaisorientation
DeutschOrientierung, Richtung (Orientierung)
Polskiorientacja, zorientowanie
Русскийориентация
Українськаорієнтація
Nederlandsoriëntatie
Magyartájékozódás, irányítottság
中文方向
日本語方位の確定
Catalàorientació
Bahasa Indonesiaorientasi
Беларускаяарыентацыя

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.