Esperantopedia

Vortaro · substantivo

relativeco

relativeco/re.la.tiˈve.tso/

Oficiala radiko relativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)

relativeco estas esperanta vorto (substantivo): Eco priskribanta ion relativan.

Signifo

  1. Eco priskribanta ion relativan
    • la vero, eĉ kun tiu rezervo de relativeco, ĉiam estas sintezo de du inter si kontraŭaj flankoj: de la tezo kaj de la antitezo
    • relativeco de etiko montriĝas en la priskribo de la pia, laŭdinde hipokrita, maniero, en kiu Eddy sukcesis prizorgi sian edukadon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/re.la.tiˈve.tso/
Silaboj
re·la·ti·VE·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. relativradikorelativa
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativorelativecorelativecoj
akuzativo (-n)relativeconrelativecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nur malmultaj sciencistoj komprenas la fizikan relativecon. #615837
  • La teorio de relativeco originis de Ejnŝtejno. #1131621
  • Studante Loĵbanon, mi testas la Sapir-Whorf-Hipotezon, lingvan relativecon. #10771417
  • Ni asocias la nomon de Ejnŝtejno kun la relativeco. #523970

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

relativ-

En aliaj lingvoj

Englishrelativity
DeutschRelativität
Bahasa Indonesiarelativitas, kerelatifan, kenisbian
Беларускаяадноснасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.