Esperantopedia

Vortaro · substantivo

romantikulo

romantikulo/ro.man.tiˈku.lo/

Oficiala radiko romantik- (2. Oficiala Aldono, 1919)

romantikulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo sentema al romantiko.

Signifo

  1. Homo sentema al romantiko
    • la „revoluciaj romantikuloj“ en NKVD
    • elreviĝoj de nemodernigita romantikulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ro.man.tiˈku.lo/
Silaboj
ro·man·ti·KU·lo

Vortfarado

  1. romantikradikoromantiko
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoromantikuloromantikuloj
akuzativo (-n)romantikulonromantikulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo kredas, ke mi estas romantikulo. #5841233
  • Animprofunde mi ĉiam estis romantikulo. #9694964
  • Pluvaj tagoj estas la lulkanto por romantikuloj. #10603421
  • Romantikuloj havis subjektivan ideon pri la Mezepoko. #12353135

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

romantik-

En aliaj lingvoj

Englishromantic
Françaisromantique (homme de tempérament)
DeutschRomantiker
Русскийромантик
Українськаромантик
Češtinaromantik
Slovenčinaromantik
Magyarromantikus
中文浪漫派
日本語ロマン派作家
Catalàromàntic (persona romàntica)
Беларускаярамантык, летуценьнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.