Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ruiniĝo

ruiniĝo/ru.iˈni.dʒo/

Oficiala radiko ruin- (Fundamento, 1905)

ruiniĝo estas esperanta vorto (substantivo): Pereo, detruiĝo materia, institucia,….

Signifo

  1. Pereo, detruiĝo materia, institucia, financa
    • la malamikoj ŝin rigardas kaj ridas pri ŝia ruiniĝo
    • ĉiu transloĝiĝo estas parto de ruiniĝo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ru.iˈni.dʒo/
Silaboj
ru·i·NI·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ruinradikoruino
  2. iĝsufiksofariĝi
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoruiniĝoruiniĝoj
akuzativo (-n)ruiniĝonruiniĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Vetludado kondukis lin al ruiniĝo. #489731
  • En ĉiu transloĝiĝo estas parto de ruiniĝo. #648193
  • Ĉiu petola ĉampiono laboras por sia ruiniĝo. #1470832
  • La milito alportis ruiniĝon por la lando. #5026768

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ruin-

En aliaj lingvoj

Françaisdélabrement, écroulement
DeutschRuin
Polskizrujnowanie się, doprowadzenie się do ruiny
Русскийразвал, распад, крах, крушение
Українськаруйнування
Magyarösszeomlás, leromlás, lezüllés, tönkremenetel
日本語荒廃
Беларускаяразвал, распад, крах, крушэньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.