Vortaro · substantivo
ruinaĵo
ruinaĵo/ru.iˈna.ʒo/
Oficiala radiko ruin- (Fundamento, 1905)
ruinaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Ruino.
Signifo
- Ruino
- Jerusalem fariĝos ruinaĵo
- tertremaj ruinaĵo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ru.iˈna.ʒo/
- Silaboj
- ru·i·NA·ĵo
Vortfarado
- ruinradikoruino
- aĵsufiksokonkreta afero
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ruinaĵo | ruinaĵoj |
| akuzativo (-n) | ruinaĵon | ruinaĵojn |
Ekzemplaj frazoj
- Nu, ĝi ja estas bela ruinaĵo... #12601219
- La ruinaĵoj de la ŝtonepoko estis malkovritaj. #4092665
- Oni malkovris la ruinaĵojn de la ŝtonepoko. #4092668
- Tiu urbo fariĝis ruinaĵo. #2250287
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | ruine (bâtiment) |
|---|---|
| Polski | zwalisko |
| Magyar | omladék |
| 中文 | 废墟 |
| 日本語 | 残骸 |
| Беларуская | руіна, разваліна |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.