Vortaro · adjektivo
ruina
ruina/ruˈi.na/
Oficiala radiko ruin- (Fundamento, 1905)
ruina estas esperanta vorto (adjektivo): Disfalanta en ruinojn, ruinigita.
Signifo
- Disfalanta en ruinojn, ruinigita
- ruina ŝtuparo
- jen oni staris sur balkono, ĝi estis tre ruina, ĉie montriĝis grandaj truoj kaj longaj fendoj, el kiuj kreskis herbo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ruˈi.na/
- Silaboj
- ru·I·na
Vortfarado
- ruinradikoruino
- afinaĵoadjektivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ruina | ruinaj |
| akuzativo (-n) | ruinan | ruinajn |
Ekzemplaj frazoj
- La forlasita pastrejo estas ruina. #3001082
- Ruinaj drinkejoj estas tre popularaj en Budapeŝto. #11950458
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | en ruine, ruiné (en ruine) |
|---|---|
| Deutsch | verfallen, ruinös |
| Polski | zrujnowany |
| Русский | разрушенный, развалившийся |
| Magyar | romos, tönkrement |
| 中文 | 崩 |
| 日本語 | 廃墟の |
| Беларуская | разбураны, зруйнаваны |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.