Esperantopedia

Vortaro · substantivo

senlaborulo

senlaborulo/sen.la.boˈru.lo/

Oficiala radiko labor- (Fundamento, 1905)

senlaborulo estas esperanta vorto (substantivo): Persono, kiu ne havas pagitan laboron.

Signifo

  1. Persono, kiu ne havas pagitan laboron
    • post la buboj iris iom malpli rapide diversaj senlaboruloj, por kiuj ĉia homa amasiĝo prezentas distraĵon
    • en Rumanio estis pli ol unu miliono da senlaboruloj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/sen.la.boˈru.lo/
Silaboj
sen·la·bo·RU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. senradikosena
  2. laborradikolaboro
  3. ulsufiksopersono
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosenlaborulosenlaboruloj
akuzativo (-n)senlaborulonsenlaborulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nur la senlaboruloj interrilatas la merkredojn. #1831741
  • Senlaboruloj kaj sentaŭguloj ĉiam restas junaj. #3806743
  • Mi pensis, ke ili estas senlaboruloj. #9757299
  • Ili diris, ke ili estas senlaboruloj. #12431003

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Françaischômeur
DeutschArbeitsloser
Polskibezrobotny (człowiek)
Українськабезробітний (ім.)
Češtinanezaměstnaný (čl.)
Slovenčinanezamestnaný
中文失业人员
日本語失業者
Românășomer
Българскибезработен човек
Bahasa Indonesiapenganggur, pengangguran
ไทยคนว่างงาน
Беларускаябеспрацоўны (наз.)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.