Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

vanta

vanta/ˈvan.ta/

Oficiala vorto (Fundamento)

vanta estas esperanta vorto (adjektivo): Ne valoranta atenton aŭ prizorgon pro….

Signifo

  1. Ne valoranta atenton aŭ prizorgon pro sia malgraveco aŭ nedaŭreco
    • la vantaj plezuroj de la mondo
    • ĉio estas vanta kompare kun la eterneco

    vidu ankaŭ: bagatela, frivola

  2. Amanta posedi kaj montradi bagatelojn; vantanima, malmodesta, sinmontrema
    • vanta virino
    • ni estas tiel vantaj, ke ni kredas nin ĉiam interesaj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈvan.ta/
Silaboj
VAN·ta
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. vantradikovanto
  2. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativovantavantaj
akuzativo (-n)vantanvantajn

Ekzemplaj frazoj

  • Vanta juna stultulo, jen kio vin timigu. #1688492
  • Ŝi estas materialisma kaj vanta. #2465523
  • Ĉiu homo kolektanta estas ja persono vanta. #2629544
  • Li estas pave vanta. #1903602

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

vant-

En aliaj lingvoj

Englishfrivolous, vain, conceited
Españolbanal, fútil, vanidoso, presumido
Portuguêsfrívolo, fútil, vaidoso
Françaisfrivole, superficiel (frivole), vain
Deutscheitel, nichtig, leer, hohl
Polskiczczy, marny, próżny
Русскийпустячный, пустяковый, пустой, суетный
Українськасуєтний, легковажний, дріб’язковий, марнолюбний
Nederlandsijdel
Češtinabezobsažný, jalový, marnivý, nicotný
Slovenčinabezobsažný, jalový, márnivý, planý
Magyarüres, puszta, értelmetlen, hiú
中文恌
日本語空虚な
Беларускаяпусты, марны, дробязны, малаважны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.