Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vanto

vanto/ˈvan.to/

Oficiala radiko vant- (Fundamento, 1905)

vanto estas esperanta vorto (substantivo): Eco de io vanta.

Signifo

  1. Eco de io vanta
    • la ĝiskreva himnokanto, kolekta, koresponda vanto, kaj […] pri gramatikreguloj disputas aro da stranguloj rajdante sur la Fundamento
    • ne pro vanto aŭ aroganto - li ja estis homo tre honesta
  2. Stajo
    • Gray pririgardis la ŝipon, ordonis streĉi la vantojn .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈvan.to/
Silaboj
VAN·to

Vortfarado

  1. vantradikovanto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovantovantoj
akuzativo (-n)vantonvantojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉio estas vanto. #2007008
  • Ŝi komencis ludi tenison malpli pro scivolo ol pro vanto. #1213597
  • Ŝi komencis ludi tenison ne tiom pro scivolo, kiom pro vanto. #1615279
  • Ĉiu havas precize tiom da vanto, kiom da intelekto mankas al li. #2915619

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

vant-

En aliaj lingvoj

Englishtransitoriness
Españolvanidad, banalidad, futilidad
Portuguêsfrivolidade, futilidade, vaidade
Françaisfutilité
DeutschEitelkeit, Want
Polskipróżność, znikomość, wanta, lina
Русскийсуетность
Українськасуєтність, марність, марнота, дріб’язковість
Češtinaješitnost (vlastnost), marnivost
Slovenčinamárnomyseľnosť
Magyarértelmetlenség, üresség, hiábavalóság
中文琐事
日本語空虚さ
Беларускаямарнасьць, нікчэмнасьць, нязначнасьць, малаважнасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.