Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vergo

vergo/ˈver.ɡo/

Oficiala vorto (Fundamento)

vergo estas esperanta vorto (substantivo): Longa, rekta fleksebla branĉeto.

Signifo

  1. Longa, rekta fleksebla branĉeto
    • per bastono oni elbatas nigelon, kaj kuminon per vergo
    • Paŭlo kolektis faskon da vergoj kaj metis ĝin sur la fajron

    vidu ankaŭ: frondo, tigo

  2. Branĉeto, aŭ fasketo da tiuj, per kiu oni frapas por puni
    • ili publike vergobatis nin ne kondamnitajn, kvankam ni estas Romanoj
    • kiu ŝparas sian vergon, tiu malamas sian filon

    vidu ankaŭ: kano, skurĝo, spaliro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈver.ɡo/
Silaboj
VER·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. vergradikovergo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovergovergoj
akuzativo (-n)vergonvergojn

Ekzemplaj frazoj

  • La malnovaj instruistoj disciplinis per vergo. #690451
  • Tomo derompis vergon de la branĉo. #9140827
  • Kie estas la sorĉa vergo? #7296332
  • Ĉi tiun korbon oni plektis el salikaj vergoj. #2794446

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

verg-

En aliaj lingvoj

Englishrod, wand, switch, cane
Españolvara, verga, regla
Portuguêsverga, vergasta, vara
Françaisverge (bois), baguette
DeutschRute, Gerte
Polskikij, rózga, witka
Русскийпрут, розга
Українськалозина, прут, хлист, різка
Nederlandsroede, roe, gard
Češtinaprut
Slovenčinaprút
Magyarvessző
日本語細枝
Catalàverga, vara
Bahasa Indonesiatongkat, rotan (utk menghukum), cambuk, dera
Беларускаяпрут, дубец, хварасьціна, розга

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.