Esperantopedia

Vortaro · adverbo

ŝtele

ŝtele/ˈʃte.le/

Oficiala radiko ŝtel- (Fundamento, 1905)

ŝtele estas esperanta vorto (adverbo): Per ŝtelo.

Signifo

  1. Per ŝtelo
    • ŝtele proprigi ion al si
    • li fuĝis, ŝtele donacinte al si iom de la gepatra mono .
  2. Kaŝe kaj sekrete, kvazaŭ ŝtelisto
    • Karlo ŝtele rigardis ŝian vizaĝon
    • [ŝi] ŝtele forkondukis lin el inter la mortigataj filoj de la reĝo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈʃte.le/
Silaboj
ŜTE·le
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ŝtelradikoŝtelo
  2. efinaĵoadverbo

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi ŝtele eliris por renkonti knabon. #1708047
  • Li devis ŝtele daŭrigi sian vojaĝon. #4072755
  • Li ŝtele ŝovis sin malantaŭ ŝin. #4807377
  • La ŝtelisto ŝtele eniris la domon. #10490549

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ŝtel-

En aliaj lingvoj

Englishfurtively, stealthily
Españolladronamente, a hurtadillas
Françaisfurtivement, à la dérobée
Deutschdurch Diebstahl, unbemerkt, heimlich
Italianofurtivamente
Polskizłodziejsko, niepostrzeżenie, ukradkiem
Русскийворовски, крадучись, украдкой
Українськапо-злодійськи, крадькома, потайки
Nederlandssteels, heimelijk
Magyarlopással, lopva
日本語盗んで
Svenskai smyg
Catalàd'amagat, d’amagatons, d’amagatotis, d’estranquis
Bahasa Indonesiacuri-curi, diam-diam, sembunyi-sembunyi
Беларускаяпа-зладзейску, крадком, крадучыся, употай

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.