Ordbok · substantiv

finaĵo

finaĵo/fiˈna.ʒo/

finaĵo är ett esperantoord (substantiv) som betyder ”ändelse”.

Betydelse

ändelse

Wiktionary (engelska översättningstabeller), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org: termination

Fino
- kiam la finaĵo estas finita, mi ĉiam reludas la unuan parton
- ŝi liberigis siajn harojn, kiuj en molaj ondoj disŝutiĝis sur ŝia dorso kaj la oraj finaĵoj iliaj obeeme kuŝiĝis sur la littukon
se även: ekstremo, pinto, vosto
Lasta parto de vorto, varianta laŭ ties gramatika rolo (deklinacio aŭ konjugacio)
- la tri ĉefaj finaĵoj -o, -a, -i, kune kun siaj signifoj, difinas tri ĉefajn signifo-kategoriojn, al kiuj apartenas almenaŭ ĉiu negramatika radiko
- enkapigi, kiel funkcias la Esperantaj finaĵoj -ita, -ata, -ota, -inta, -anta, -onta
överordnade begrepp: fleksiilo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

	singular	plural
subjekt	finaĵo	finaĵoj
objekt (-n)	finaĵon	finaĵojn

fin-

English	end, (grammatical) ending
Français	terminaison
Deutsch	Ende, Schluss, Zipfel, Endung
Polski	końcówka, końcówka gramatyczna
Русский	конец, окончание, наконечник
Українська	закінчення (граматичне)
Nederlands	einde, uiteinde, uitgang
Magyar	végződés, rag
Română	capăt, terminație
Català	fi (fem), final, terminació (d'un mot)
中文	尾巴, 结局, 尾声
日本語	終端, 末端, 語尾
Bahasa Indonesia	akhiran
ไทย	ตัวลงท้าย
Беларуская	канец, кончык, наканечнік, канчатак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Uttal, uppbyggnad och former: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Om Esperantopedia har hjälpt dig kan du stödja oss.