Esperantopedia

Vortaro · substantivo

aflikto

aflikto/aˈflik.to/

Oficiala radiko aflikt- (3. Oficiala Aldono, 1921)

aflikto estas esperanta vorto (substantivo): Sento kaj stato de iu afliktita.

Signifo

  1. Sento kaj stato de iu afliktita
    • mi konsolos ilin kaj gajigos ilin post ilia aflikto
    • en espero ĝojaj, en aflikto paciencaj, en preĝado persistaj

    vidu ankaŭ: ĉagreno, malĝojo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/aˈflik.to/
Silaboj
a·FLIK·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. afliktradikoaflikto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoafliktoafliktoj
akuzativo (-n)afliktonafliktojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li kaŝis sian aflikton malantaŭ rideto. #554250
  • Li ne faras al si aflikton. #980164
  • Aflikto, kaŭzita de amiko, ne resaniĝas. #2775800
  • Ĉu ŝi fine elploris sian aflikton? #3507207

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

aflikt-

En aliaj lingvoj

Englishaffliction
Portuguêsaflição, agonia
Françaisaffliction, accablement, chagrin, peine
DeutschBetrübnis, Kümmernis, Kummer, Leid
Italianoafflizione, pena (sofferenza), travaglio
Polskismutek, cierpienie, zgryzota, zmartwienie
Русскийогорчение
Українськазасмучення
Češtinasklíčenost, soužení, trápení, zármutek
Slovenčinasúženie, zármutok
日本語苦悩
עבריתאסון, צער
Bahasa Indonesiakesedihan, kepedihan, sakit hati
Беларускаязасмучэньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.