Esperantopedia

Vortaro · substantivo

antaŭkondiĉo

antaŭkondiĉo/an.taw.konˈdi.tʃo/

Oficiala radiko kondiĉ- (Fundamento, 1905)

antaŭkondiĉo estas esperanta vorto (substantivo): Kondiĉo necesa, sen kiu io dependa ne….

Signifo

  1. Kondiĉo necesa, sen kiu io dependa ne povas efektiviĝi
    • bona starto estas antaŭkondiĉo de sukcesplena celatingo
    • estas erara la ofta opinio, ke troparolema homo posedas naturan antaŭkondiĉon por fariĝi oratoro

    sinonimoj: premiso

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/an.taw.konˈdi.tʃo/
Silaboj
an·taŭ·kon·DI·ĉo

Vortfarado

  1. antaŭradikoantaŭo
  2. kondiĉradikokondiĉo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoantaŭkondiĉoantaŭkondiĉoj
akuzativo (-n)antaŭkondiĉonantaŭkondiĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • La sano estas grava antaŭkondiĉo por sukceso. #615153
  • Do amikeco estas ankaŭ antaŭkondiĉo por feliĉo. #1537719
  • Konscio estas antaŭkondiĉo de esti. #3485905
  • Civitaneco estas antaŭkondiĉo por baloti. #5201749

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kondiĉ-

En aliaj lingvoj

Englishprecondition, prerequisite, requirement
Portuguêspré-requisito, prerrequisito
Françaispréalable
DeutschVorbedingung, Voraussetzung
Bahasa Indonesiaprasyarat
Беларускаяперадумова

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.