Esperantopedia

Vortaro · substantivo

balancilo

balancilo/ba.lanˈtsi.lo/

Oficiala radiko balanc- (Fundamento, 1905)

balancilo estas esperanta vorto (substantivo): Ludilo por balanciĝi.

Signifo

  1. Ludilo por balanciĝi
  2. Sidtabulo, pendanta de du longaj ŝnuroj, ĉenoj aŭ stangoj kaj laŭvole svingebla
    • inter la arboj sur ŝnuroj pendas longa tabulo, tio estas balancilo
    • la frato […] staras sur la balancilo, per la brako li ĉirkaŭprenis la ŝnuron, por sin teni

    vidu ankaŭ: pendolilo, pendolo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ba.lanˈtsi.lo/
Silaboj
ba·lan·CI·lo

Vortfarado

  1. balancradikobalanci
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobalancilobalanciloj
akuzativo (-n)balancilonbalancilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo falis de balancilo kaj vundiĝis. #10759133
  • Tomo aĉetis balancilon por siaj infanoj. #11549880
  • Janĉjo aĉetis balancilon por sia filino. #11661212
  • Janio aĉetis balancilon por sia filino. #14027657

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

balanc-

En aliaj lingvoj

Englishbalance
Françaisbalançoire
DeutschWippe, Schaukel
Polskihuśtawka
Русскийкачели
Українськагойдалка, крісло-гойдалка, маятник
Češtinahoupačka, kyvadlo
Slovenčinahojdačka, kyvadlo
Magyarhinta
中文跷跷板
日本語ぶらんこ, シーソー
Svenskagunga (subst.), gungbräda
Catalàgronxador
עבריתנַדְנֵדָה
Беларускаяарэлі, гушкалка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.