Esperantopedia

Vortaro · substantivo

beno

beno/ˈbe.no/

Oficiala radiko ben- (Fundamento, 1905)

beno estas esperanta vorto (substantivo): Ago aŭ vortoj por beni.

Signifo

  1. Ago aŭ vortoj por beni
    • via frato venis kun ruzo kaj prenis vian benon
    • la gefianĉoj donis unu al la alia la manon kaj ricevis la benon de la episkopo
  2. Favoro de Dio, destino kc
    • kie estas harmonio, estas beno de Dio
    • benu min, se vi ankoraŭ mem ⫽ Deziras havi benon de l’ ĉielo
  3. Io, kio efikas favora, prospera
    • estus efektiva beno por mia popolo […], se mi lin elektus por esti mia edzo!
    • fruktoportado estas beno

    vidu ankaŭ: favoro, prospero

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈbe.no/
Silaboj
BE·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. benradikobeno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobenobenoj
akuzativo (-n)benonbenojn

Ekzemplaj frazoj

  • Movo de vi, beno de Dio. #543450
  • Ordo estas beno por ĉiu entrepreno. #649343
  • Pli da infanoj, pli da beno. #649457
  • Bona infano estas beno de Dio. #904327

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ben-

En aliaj lingvoj

Englishblessing
Españolbendición
Portuguêsbênção
Françaisbénédiction
DeutschSegen
Polskibłogosławieństwo
Русскийблагословление, благо
Українськаблагословення, благо
Nederlandszegen, zegening
Češtinabene, udělat si bene
Slovenčinapožehnanie
Magyaráldás
中文惠, 礽
日本語祝福
Българскиблагословия
עבריתברכה
Bahasa Indonesiapemberkatan, pemberkahan, berkat, keberkatan
Беларускаяблаславеньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.