Esperantopedia

Vortaro · substantivo

bindaĵo

bindaĵo/binˈda.ʒo/

Oficiala radiko bind- (Fundamento, 1905)

bindaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Librokovrilo.

Signifo

  1. Librokovrilo
    • libroj en marokenaj bindoj kaj kun oraj tranĉpartoj
    • rakontis la malgranda muso: […mi] tuj formanĝetis preskaŭ tutan romanon, tio estas nur la molan parton, la esencan, sed la ŝelon, la bindon mi lasis netuŝita

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/binˈda.ʒo/
Silaboj
bin·DA·ĵo

Vortfarado

  1. bindradikobindo
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobindaĵobindaĵoj
akuzativo (-n)bindaĵonbindaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • Oni ne taksu libron laŭ ĝia bindaĵo. #5922592
  • La bindaĵo estas fortikigita, kvazaŭ destinita por la eterneco. #3696194
  • La bindaĵo estas fortika, kvazaŭ destinita por la eterneco. #3696230
  • Ŝati iun pro ties ŝajno estas kiel ŝati libron pro ties bindaĵo. #1371037

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

bind-

En aliaj lingvoj

Englishbinding (book cover)
Françaisreliure
DeutschEinband
Polskiobwoluta, okładka
Русскийпереплёт
Українськаоправа, палітурка
Magyarkötés
中文精装书
日本語装丁
Românăacoperi
עבריתכריכה
Bahasa Indonesiajilidan, sampul
Беларускаяпераплёт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.