Esperantopedia

Vortaro · substantivo

bonŝanco

bonŝanco/bonˈʃan.tso/

Oficiala radiko ŝanc- (1. Oficiala Aldono, 1909)

bonŝanco estas esperanta vorto (substantivo): Favora sukceso.

Signifo

  1. Favora sukceso
    • se vi bone kondutas kaj havos iom da bonŝanco, vi devas fariĝi almenaŭ iom pli ol farmisto
    • – kiel lerta vi estas! diris Johano admire, estas ja kvazaŭ magio – bonŝanco, diris Brita

    sinonimoj: fortuno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/bonˈʃan.tso/
Silaboj
bon·ŜAN·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. bonradikobono
  2. ŝancradikoŝanco
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobonŝancobonŝancoj
akuzativo (-n)bonŝanconbonŝancojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li atribuis sian sukceson al bonŝanco. #533947
  • Mi havis la bonŝancon esti elektita. #926275
  • Mi envias vin pro via bonŝanco. #941717
  • Mi esperas, ke vi havos bonŝancon. #960043

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ŝanc-

En aliaj lingvoj

Portuguêssorte
DeutschGlück
Polskiszczęśliwy traf, fart, fortuna, szczęście
Українськаудача, щастя
Nederlandsgeluk
中文幸运
日本語好機
עבריתמזל, ℷד
Bahasa Indonesiakebahagiaan, kemujuran, nasib baik, keberuntungan
Беларускаяудача

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.