Esperantopedia

Vortaro · substantivo

branĉaĵo

branĉaĵo/branˈtʃa.ʒo/

Oficiala radiko branĉ- (Fundamento, 1905)

branĉaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Amaseto, fasko de branĉoj, ekz-e uzata….

Signifo

  1. Amaseto, fasko de branĉoj, ekz-e uzata por fajro, balailoj ks
    • la junuloj el la ĉirkaŭaĵo elvenis kaj kolektis branĉaĵon […] metis tion en formo de amasetoj, ekbruligis ilin
    • tendaro, konsistanta el tendoj, budoj, branĉaĵoj, veturiloj, puŝĉaroj, portiloj, butikoj, fajroj, ĉio vualita de fumo .

    vidu ankaŭ: stako

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/branˈtʃa.ʒo/
Silaboj
bran·ĈA·ĵo

Vortfarado

  1. branĉradikobranĉo
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobranĉaĵobranĉaĵoj
akuzativo (-n)branĉaĵonbranĉaĵojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

branĉ-

En aliaj lingvoj

Españolramaje
Françaisbranchage
DeutschReisig
Polskichrust
日本語枝木
עבריתענף
Bahasa Indonesiaranting
Беларускаяахапак (гальля), вязка (гальля)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.